วันดีดี ดี๊ดา ดี๊ดา : 13.12.12
 
 
ใช่แล้วค่ะ ... นี่คือชีวิตจริงของมนุษย์เราเลย มีมากเกินไปก็ลำบาก บางทีมีเหลือเฟือก็ใช้ไม่หมด จัดการดูแลไม่ได้ กลายเป็นปัญหาให้เจ้าของอีก ของบางอย่างมีน้อยเกินไปก็ลำบากเพราะมีไม่พอใช้ ขาดๆ เกินๆ แบบนี้ แบบไหนก็ไม่มีความสุขเลยนะคะ เอาง่ายๆ เรื่องของคนใกล้ตัวของฉันเลย คนหนึ่งเป็นลูกค้าของฉันเองมีทรัพย์สินมากมาย ระดับที่เรียกได้ว่าเป็นมหาเศรษฐี่มีบ้านหลังใหญ่โต แต่เขากลับไม่มีความสุขเพราะว่าหวาดระแวงว่าลูกน้องในบ้านจะหยิบฉวยทรัพย์สินเขาไปเมื่อไหร่ แต่จะไม่มีคนใช้ก็ไม่ได้เพราะดันสร้างบ้านมาใหญ่โตทำความสะอาดคนเดียวคงเป็นเรื่องลำบาก  จะไปไหนมาไหนที่ต้องคอยมาห่วงกิจการของเขา และทรัพย์สินที่มีอยู่จนไม่เป็นอันทำกิน  กับอีกคนเป็นรุ่นน้องอยากเรียนก็ไม่ได้เรียนเพราะไม่มีเงินส่งตัวเองเรียน เงินที่ทำงานหามาได้ก็ต้องเอามาใช้จ่ายในครอบครัว วันไหนไม่มีก็ต้องไปหยิบยืมเขามาก็เป็นหนี้เป็นสินเป็นทุกข์อีก สรุปแล้วมีมากเกินไป กับน้อยเกินไปนี่ก็ต่างไม่มีความสุขกันทั้งคู่ เพราะฉนั้นไม่ว่าเราคิดจะครอบครองอะไรก็พยายามคิดด้วยนะคะว่ามันเกินกำลังความสามารถของตนเองหรือเปล่าจะได้ไม่เป็นทุกข์ สร้างความลำบากให้กับตัวเองอีก คำว่า "พอเพียง" เนียะใช้ได้ผลนักแล แต่ก็อย่าลืมนะคะ ว่าความพอเพียงของแต่ละคนมีไม่เท่ากัน เอาเท่าที่เราทำได้แล้วมีความสุขก็พอค่ะ 
 
สุดท้ายนี้ขอฝากผลงานเช่นเคยค่ะ
"แสงเล็กๆ"
 
และติดตามข่าวสารได้ที่